Βιβλία που διάβασα!
Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ
Της Ελένης Χωρεάνθη
Γράφει η Τώνια Κατζουρού *
Ήταν μεγάλη η χαρά μου όταν έλαβα το τελευταίο βιβλίο της Ελένης Χωρεάνθη, Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ, σταλμένο από την ίδια, με αφιέρωση! Ένιωσα τιμή, που μια γυναίκα με τόση μόρφωση και δράση στο χώρο του βιβλίου, γενικώς, με θεώρησε φίλη της και θέλησε να μοιραστούμε αυτό το νέο έργο της!
Ξέρω πως είναι μια πολυγραφότατη συγγραφέας, φιλόλογος, μεταφράστρια και μερικές ακόμα ιδιότητες στα Ελληνικά γράμματα! Το έργο της, γενικώς, θα το ζήλευε κάθε ένας που ασχολείται με το γράψιμο!
Η ποίηση, είναι ένα δύσκολο μονοπάτι, που όταν αποφασίσεις να το “περπατήσεις” θα χρειαστεί να αποφασίσεις πως θα είσαι ξυπόλυτος στα βουνά! Και πως όλοι θα παρακολουθούν τη μοναχική σου, δύσκολη πορεία, παραμονεύοντας πότε θα παραπατήσεις ή θα σταματήσεις αποκαμωμένος... Η Ελένη Χωρεάνθη μοιάζει να μην πτοείται από αυτές τις δυσκολίες. Είναι σαν να χάραξε η ίδια το μονοπάτι αυτό, που το βαδίζει άνετα και παρασύρει μαζί της, όλους που την παρακολουθούν, έτσι ώστε αυτή η πορεία να είναι απόλαυση!
Αποφάσισα να γράψω εδώ τις εντυπώσεις που σχηματίστηκαν μέσα στο μυαλό και στην καρδιά μου, χωρίς ούτε στιγμή να σκεφτώ τη λέξη “κριτική”. Εξ άλλου, κριτική δεν επιδέχεται η ποίηση. Θα ήταν σαν να φυλάκιζες αηδονάκι σε κλουβί.
Το βιβλίο, όταν το αρχίσεις, δεν θέλεις να το αφήσεις, ακόμα κι αν είναι η τρίτη ή τέταρτη φορά που το διαβάζεις. Με γλώσσα λόγια αλλά κατανοητή και γάργαρη και χωρίς σημεία στίξης πουθενά, πυροδοτεί συναισθήματα και σκέψεις που δεν ήξερες πως ήταν μέσα σου! Ένιωσα σαν να ήμουν σε κήπο με πυγολαμπίδες, (που είχα να δω από έφηβη), ένα ανοιξιάτικο βράδυ! Άναβαν εδώ κι εκεί λάμψεις και φώτα, εναλλάσσονταν με το σκοτάδι και όλο αυτό, ήταν μια μικρή γιορτή, με τις μικρές της πίκρες, όπως όλες οι αξέχαστες γιορτές!
Τα περιεχόμενα του βιβλίου αυτού, είναι χωρισμένα σε τρεις ενότητες, που κάθε μια έχει το δικό της ύφος αλλά όλες μαζί, αποτελούν μια ενότητα πόνου, φιλοσόφησης, αναμνήσεων και οραματισμών και πάντα καταλήγουν σε αισιόδοξο κλείσιμο, όσο τραγικό κι αν είναι το περιεχόμενο κάθε ποιήματος!
Η πρώτη ενότητα, που έχει και τον τίτλο του εξωφύλλου, είναι γεμάτη χιούμορ και δροσιά! Ως αναγνώστρια, ξεχώρισα μερικά ποιήματα που από την πρώτη ανάγνωση με τράβηξαν πολύ: Η ΘΑΛΕΡΗ ΜΟΥΡΙΑ με πλημμύρισε ομορφιά και ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ μου παρουσίασε με συνοπτικές διαδικασίες την σημερινή εποχή μας, χωρίς να την ωραιοποιεί, αλλά και χωρίς να προκαλεί τη δυσφορία που νιώθουμε όταν την βλέπουμε στις ειδήσεις. Η τέχνη του ταλέντου! Όλες οι αναμνήσεις των δυσκολιών, μέσα από την εμπειρία της σημερινής ηλικίας! Και παντού, το Μεσολόγγι, όχι ενοχλητικά, αλλά υπαινικτικά και καίρια, ώστε να θυμόμαστε και το υπόβαθρο της έμπνευσης!
Η δεύτερη ενότητα, που λέγεται “υστερόγραφα της σιωπής”, περνάει τον αναγνώστη στο υπερφυσικό, στο θείο, στο άυλο. Προσπαθεί να ξεδιαλύνει αινίγματα αιώνων! Λέξεις όπως “ολοκαύτωμα” , “θάνατος”, “θρήνος”, “όνειρα” και άλλες, σε ταξιδεύουν μέσα στο υποσυνείδητό σου, και θέλεις να αποστηθίσεις ποιήματα όπως “η ζωή φορούσε ξυλοπόδαρα”, “ενός λεπτού σιγή” ή “μια ιστορία παλιά”, ενώ κάπου περιγράφεται κι ένας συγκλονιστικός Ιούδας!
Χωρίς να έχουν μέτρο ή ρίμα, οι λέξεις τραγουδούν με μια μουσική δική τους! Παντού, συναντάς την έννοια της λήθης, και βλέπεις πόσο συνεπής είναι στο γράψιμό της η Ελένη Χωρεάνθη! Κλείνοντας αυτή την ενότητα, διαβάζουμε ένα προφητικό ποίημα, για το 2020, γραμμένο στο έμπα της δύσκολης αυτής χρονιάς! Πάντα οι ποιητές, είναι και προφήτες!
Στην τρίτη και τελευταία ενότητα, με τίτλο “τοπογραφία”, η ποιήτρια μας μεταφέρει στις θρησκευτικές καταβολές της, στα έθιμα που δεν θέλει να χαθούν στη λήθη και στην βαθιά κατάνυξη! Μια και μπαίνουμε στις μέρες του θείου δράματος, αυτή η ενότητα, είναι και η πιο κατανυκτική! Από τα ποιήματα που αγάπησα, είναι η “τοπογραφία”, που προσδιορίζει και όλο το βιβλίο, το σπαρακτικό “ένα γράμμα”, και τέλος, όλα μαζί περικλείονται σε έναν ύμνο στην ποίηση, τόσο θριαμβευτικό, που ξεχειλίζει και βγαίνει και στο οπισθόφυλλο!
Όλο το βιβλίο, σε κάνει να αγαπήσεις την ποίηση και να θέλεις να γνωρίσεις καλύτερα την συγγραφέα! Τα δικά μου συναισθήματα, όπως τα περιέγραψα, ήταν πηγαία και η διάθεσή μου έφτιαχνε κάθε φορά που επανερχόμουν στις σελίδες του! Ακόμα και τα γράμματα στις πρόχειρες σημειώσεις μου, έβγαιναν καλλιγραφικά!
Θέλω να ευχαριστήσω την Ελένη Χωρεάνθη, για το πολύτιμο αυτό δώρο της και για την φιλία της που μου προσέφερε τόσο απλόχερα! Είναι μια γυναίκα της εποχής μας, τόσο συγκροτημένη και εργατική, αλλά και τόσο πνευματική, που αποτελεί παράδειγμα για τις περισσότερες γυναίκες, σε όλους τους τομείς της σημερινής ζωής!
(Περισσότερες λεπτομέρειες για το βιβλίο και τους συντελεστές έκδοσης εδώ:
https://www.sizacharopoulos.gr/.../www.../home/51890-)%CE%B7-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CF%82-9789602089866.htmlhttps://www.sizacharopoulos.gr/home/51890%CE%B7-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CF%82-9789602089866.html)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου